Nie mam zwyczaju zaczynać wypowiedzi od "czy", skrupulatnie uczono nas by właśnie takiego błędu nie robić. W sumie racja. Pytając od razu "Czy.." atakujemy rozmówcę - a tego nie chcę. Od pewnego czasu mam marzenie. A nawet dwa! Tylko jest jeden mały problem. Nie wiem na co się zdecydować najpierw.
W mojej rodzinie (tej najbliższej) znana jestem z perfekcjonizmu. Nie, nie w każdej dziedzinie. W rysunku i w piśmie. Dla mnie zawsze musi wyjść idealnie, a gdy nie jest - nie zobaczy tego na świecie nikt.
I tak siedzę z laptopem na kolanach, po prawej stronie blok, po lewej - niezapisany zeszyt. Co mi szkodzi.. Pora spróbować. Do ręki biorę zeszyt. Długopis też już mam.. Po 10 minutach zapisane jedno krótkie zdanie.. "Mam na imię.." I na tym koniec. W głowie mam tyle nie poukładanych myśli, co mój bohater będzie przeżywał, gdzie się urodził, co będzie robił. Tak, nadzwyczajna w świecie przygodówka z domieszką fantazji, a raczej na odwrót - bazgroły 5-latki o magicznym dziecku, koniec końców chłopak będzie miał mało przygód, a opowiadanie będzie nudne jak flaki z olejem. The end.
Zacznijmy od początku: Do ręki biorę teraz blok. Ołówki też już mam.. Po 10 minutach wiem kogo chce naszkicować. Ją! Kolejny czarny charakter. Ok. Wszystko przygotowane i nagle ONA mówi "To ja już idę. Cześć. Musze lecieć, bo umówiłam się z innym "artystą-debilem". Zadzwoń jak się zdecydujesz już na coś". Zaraz! przecież ja nie mam JEJ numeru..
I tak pozostaje się właśnie bez muzy.
A teraz na poważnie. Znowu mam problem ze zdecydowaniem się jakiej pracy mam dać się pochłonąć. Pracy A, czy pracy B. Oczywiście w tle jeszcze czeka nauka na 2 pozostałe egzaminy i nie odwracalne ćwiczenia, które trzeba w końcu zacząć wykonywać, bo nie długo nie zmieszczę się w worek od kartofli.

A Ty?, Czy Ty również nie możesz się zdecydować co robić?, Daj znać, że czujesz obecność muzy. Może to Tobie mam przekazać, że laska może już do mnie wracać. Nie ma sprawy.. Zapłacę za przejazd. A może ignorujesz jej obecność?


"Człowiek zupełnie nietknięty szałem nie wejdzie do świątyni muz."

Platon

Komentarze

  1. katherina22 czerwca 2016 11:55

    Muza to taka złośliwa i ciągle gderająca laska... zupełnie jak ja i pewnie dlatego się nie lubimy :p Od dawna jej nie widziałam... ale może czas najwyższy się pogodzić?
    Post super! Piszesz książkę z własnymi ilustracjami? :D Jestem ciekawa prologu, rozdziału I i następnego i kolejnego... Aż przeczytam Epilog :D O czym będzie, kim będą bohaterowie, jakie będą ich losy, czy ludzie z Twojego otoczenia byli inspiracją do stworzenia tych postaci... Tyle pytań... Czekam na książkę i odpowiedzi zawarte w niej :D

    OdpowiedzUsuń
  2. Marta Raczyńska22 czerwca 2016 12:08

    Fakt myślałam o rysunkach do tego, ale pewnie bym więcej czasu rysunkom poświęciła niż tekstowi. No ja tez jestem ciekawa co tam będzie :P Nie raczej nikt z otoczenia. Po prostu mam tyle snów, że myślę by je sklecić w całość :P To tak na przed premierę :P ale fakt faktem to chyba napisze sobie taki plan i będzie łatwiej. Jak już napisałam wyżej mam tylko jedno zdanie i nawet jego nie jestem w 100% pewna :]

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Wyraź swoją opinię. Nie krępuj się. Chętnie wymienię z Tobą kilka zdań na powyższy temat ;]

Popularne posty z tego bloga

Tak, znów wróciłam. Nie wiem, czy na długo. Obietnicy niestety nie udało mi się dotrzymać, by rozpisywać się co dwa tygodnie. Mój świat wciąż się zmienia. Dzisiaj tu, jutro tam.. To już męczy. Takie nie zdążenie przyzwyczaić się do jednego miejsca. Chciałoby się odpocząć od wszystkiego, ale nie dam nikomu przeżyć mojego życia. Ono jest moje i tylko ja będę o sobie decydować. .. Nie myślałam, że można się z kimś tak mocno związać.. Tak bardzo za kimś tęsknić, martwić się i dbać o kogoś. Dotąd zawsze byli rodzice, zero rodzeństwa, jedynie jakieś dobre koleżanki, ewentualnie 1-2 dobre, na prawdę dobre przyjaciółki.. Zawsze sobie wyobrażałam jak to jest mieć siostrę albo brata, w moim wypadku - młodszą/ego. Nigdy się nie dowiedziałam i już raczej nie dowiem, próbowałam rodzeństwo zastąpić przyjaźnią. Tylko, że przyjaźń.. hmmm.. to też inne uczucie.. wiem.. nie będę potrafiła zrozumieć różnicy między przyjaźnią, a rodzeństwem póki rodzeństwa mieć nie będę. Ale to, co teraz odczuwam, w...
Czytaj więcej
Co tu tak pusto? Nie dodałaś nic na Święta?! Nie, a niby po co? Po co?! To czas życzliwości, radości ze zwycięstwa nad śmiercią. To po prostu Święta.. ... Coś taka smutna, hę? Nie mam ochoty o tym rozmawiać.. Wiem co Cię trapi. Naprawdę? Nie martw się wkrótce odgadniesz zagadkę by trafić na tę mapę. Tę jedyną stworzoną tylko dla Ciebie.. "Nigdy nie proś magika o powtórzenie tej samej sztuczki.  Rozszyfrujesz ją i cała magia pryśnie." Jonathan Carroll
Czytaj więcej
Nowy rok, nowa ja? Stanowcze NIE! To, że nastał nam nowy rok wcale nie oznacza, że trzeba zmieniać coś w swoim życiu. Owszem jest to dobra motywacja do minimalnej zmiany typu zrzucenia zbędnych kilogramów lub ich (o dziwo!!) przybrania. Ale nie jest to powód do przymusowej tyranii swojego ciała. Presja społeczna? Pal ją licho! Po pierwsze zapytaj samego siebie czy dobrze czujesz się z samym sobą. Ok. Możesz mieć gorsze chwile, każdy je ma, uwierz; ale ja nie uwierzę w to, że nawet czasem przez myśl Ci nie przejdzie, że jest ok, że czujesz się dobrze tak jak jest. Nie chowaj się! To, że innym przeszkadza jak wyglądasz nie znaczy, że nagle masz przestać się czuć komfortowo w ulubionej zaplamionej winem bluzie ;] Bądź sobą! .. Właśnie. Jestem sobą. Tylko ja mam prawo do decydowania o sobie. I wiesz co? Postanawiam spróbować tego o czym dawno myślałam. Takimi małymi kroczkami tworzyć coś co już jest, ale i też co stanie się zupełnie czymś nowym ;] Być może się sparzę, ale wiem, ...
Czytaj więcej